Kinderen geslagen en door de hond gebeten in gezinshuis Niekerk, terwijl er eerder al een kind was weggehaald wegens mishandeling

Lees dat nog een keer. Ze wisten dat het daar eerder mis was gegaan. En ze plaatsten er toch weer kinderen.

De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd publiceerde vrijdag haar rapport over gezinshuis Bersama in Niekerk. Het oordeel is keihard. "De kwaliteit en vooral de veiligheid van de zorg in gezinshuis Bersama in Niekerk (Groningen) waren de afgelopen jaren niet op orde," schrijft de Inspectie.

De twee kinderen woonden er vanaf november 2022. Ze werden geslagen, moesten zwaar werk doen op de boerderij en werden gebeten door de hond van de gezinshuisouders, meldt de NOS. Volgens OOG Groningen werd hun eten ingehouden als ze niet wilden werken en kregen ze geen medische zorg.

De eerste signalen kwamen al in januari 2023. Pas in november 2025 kwam alles uit, toen een van de kinderen op school vertelde wat er gebeurde. Bijna drie jaar lang is dus niet ingegrepen.

Drie organisaties hadden deze kinderen moeten beschermen. De William Schrikker Stichting had de voogdij. Cornerstones Jeugdzorg was verantwoordelijk voor het gezinshuis. Stichting Elker gaf therapie en begeleiding op school. Geen van hen greep op tijd in.

"Er waren al signalen over onveiligheid in het gezinshuis en over onprofessioneel werken door de gezinshuismoeder," schrijft de Inspectie. En: "Cornerstones, het gezinshuis en de WSS hebben niet genoeg samengewerkt om daar iets aan te doen."

Niet genoeg samengewerkt. Zo heet dat in de taal van de jeugdzorg. In gewone taal: iedereen wist dat het niet goed zat, en niemand deed iets.

En dan het deel dat mij echt woedend maakt. Dit gezinshuis was geen onbekende. Jaren eerder haalde de William Schrikker Stichting er al een jongen weg, die volgens een orthopedagoog werd gekleineerd, aan het werk werd gezet en veel te zware straffen kreeg, meldde de NOS vorig jaar.

Daarna volgde een "verbetertraject" bij Cornerstones. Het vertrouwen werd hersteld. En dus werden er weer kinderen geplaatst. Deze twee kinderen.

Een instantie die ziet dat een kind wordt mishandeld, haalt het weg, laat een verbetertraject draaien en zet er dan gewoon nieuwe kinderen neer. Welke ouder zou dat ooit doen met zijn eigen kind?

Het is geen losstaand geval. DDS schreef in augustus over minstens twaalf zaken van systematische kindermishandeling waarbij instanties wegkeken, en vanochtend nog over een veroordeelde dansleraar die door een blunder gewoon kon blijven werken.

Ja. Er zijn te weinig pleeggezinnen en gezinshuizen, het werk is zwaar en veel medewerkers doen hun best. Dat klopt allemaal.

Maar dat is geen excuus om signalen te negeren. Hier ging het niet om een moeilijke afweging in een grijs gebied. Hier ging het om kinderen die werden geslagen, in een huis waar al eerder een kind was weggehaald. Als je dan nog twijfelt, hoor je dit werk niet te doen.

Minister Sterk moet een onafhankelijk onderzoek laten doen naar de William Schrikker Stichting, die ook betrokken was bij de zaak van het zwaar mishandelde pleegmeisje uit Vlaardingen. Gezinshuizen waar ooit een kind is weggehaald wegens mishandeling mogen nooit meer nieuwe kinderen krijgen. Instellingen moeten gezinshuizen onaangekondigd bezoeken en elk signaal van geweld direct melden bij de politie. En de namen van de verantwoordelijke bestuurders moeten gewoon openbaar worden.

De staat haalde deze kinderen weg om ze te beschermen. Daarna liet diezelfde staat ze in de steek.