Partijkartel krijgt mokerslag in peilingtrend: kabinet op 55 zetels, FVD bijna verdubbeld!

De actuele gewogen peilingtrend is vernietigend. De drie coalitiepartijen blijven samen steken op slechts 55 zetels. Dat is amper 36,7 procent van de Tweede Kamer. Een regering die Nederland de les leest over democratie, verantwoordelijkheid en “de rechtsstaat” zou bij verkiezingen dus mijlenver verwijderd blijven van een parlementaire meerderheid.

Tegelijkertijd staat Forum voor Democratie op twaalf zetels. Bij de verkiezingen van oktober 2025 behaalde FVD er zeven. De partij staat nu dus vijf zetels hoger en is bijna verdubbeld.

Na jaren van uitsluiting, demonisering en mediacampagnes is FVD niet verdwenen. Integendeel: de partij groeit.

Volgens de actuele, op 19 juli bijgewerkte peilingtrend van PolitPro staat D66 op 21 zetels, de VVD op twintig en het CDA op veertien. Samen komen de regeringspartijen uit op 55 zetels.

Dat is geen meerderheid. Het komt er niet eens bij in de buurt.

Toch gedraagt het kabinet-Jetten zich alsof het over een onaantastbaar mandaat beschikt om Nederland verder te verbouwen volgens de wensen van D66, Brussel en de klimaatbureaucratie. Boeren worden opnieuw bedreigd met vergunningenprocedures. Belastingen en lasten blijven hoog. De macht van de Europese Unie groeit. Massa-immigratie blijft de Nederlandse samenleving onder enorme druk zetten.

En wanneer burgers daartegen protesteren, krijgen zij van het partijkartel te horen dat er geen “realistisch alternatief” bestaat.

Dat is de favoriete truc van de gevestigde orde. Eerst sluiten VVD, D66 en CDA werkelijk rechtse partijen uit. Vervolgens vormen zij zelf een coalitie die electoraal geen meerderheid heeft. Daarna beweren zij dat hun beleid onvermijdelijk is omdat niemand anders “bestuurlijke verantwoordelijkheid” wil nemen.

Wat zij verantwoordelijkheid noemen, is in werkelijkheid het onder elkaar verdelen van de macht.

De groei van FVD is bijzonder betekenisvol. De partij is jarenlang met ongekende felheid aangevallen. Lidewij de Vos, Thierry Baudet, andere FVD-Kamerleden en lokale volksvertegenwoordigers zijn voortdurend weggezet als onaanvaardbaar, gevaarlijk of te radicaal om serieus te nemen.

De bedoeling was helder: FVD moest uit het politieke landschap worden verwijderd. Niet door de partij inhoudelijk te verslaan, maar door haar sociaal en politiek onaanraakbaar te maken.

Dat plan is mislukt.

FVD staat in de gewogen trend op twaalf zetels. Dat zijn er vijf meer dan bij de verkiezingen. Van de grotere partijen boeken alleen PRO en JA21 procentueel eveneens forse winst, maar FVD laat zien dat er een blijvende en groeiende groep Nederlanders bestaat die niets meer verwacht van cosmetische veranderingen binnen het bestaande systeem.

Die kiezers willen niet dat het kartel iets vriendelijker communiceert. Zij willen dat de koers fundamenteel verandert.

Zij willen nationale soevereiniteit terughalen uit Brussel. Zij willen stoppen met de oorlogszuchtige NAVO-retoriek en de eindeloze escalatiepolitiek rond Oekraïne. Zij willen massa-immigratie terugdringen, de boerenstand beschermen, klimaatdwang beëindigen en de vrijheid van meningsuiting verdedigen.

Juist op deze onderwerpen heeft FVD een duidelijk profiel. De partij probeert niet bij ieder kritisch krantenstuk onmiddellijk excuses te maken of de eigen standpunten af te zwakken om een plaatsje aan een talkshowtafel te verdienen.

Dat consequente verzet wordt nu beloond.

Natuurlijk moet iedere afzonderlijke peiling voorzichtig worden gelezen. In de meest recente Ipsos-meting stond FVD iets lager dan in de maand ervoor. Maar ook daar kwam de partij uit op ongeveer twaalf zetels - nog altijd ruim boven de zeven zetels van de verkiezingsuitslag. De recente afzonderlijke peilingen zijn hier te vergelijken.

Het verhaal is dus niet dat FVD iedere week onafgebroken groeit. Het werkelijke verhaal is belangrijker: de partij bevindt zich structureel op een aanzienlijk hoger niveau dan bij de verkiezingen.

Dat maakt de gebruikelijke mediapraatjes over het “verdwijnen” van FVD volstrekt ongeloofwaardig.

Wanneer FVD verlies lijdt, staat Hilversum klaar met analyses over het vermeende einde van de partij. Wanneer FVD vijf zetels boven de verkiezingsuitslag staat, wordt de groei vaak verstopt in een bijzinnetje of volledig genegeerd. Zo werkt de karteljournalistiek: slecht nieuws over rechts wordt uitvergroot, goed nieuws wordt zo klein mogelijk gehouden.

De cijfers laten zich echter niet wegredigeren. Twaalf zetels zijn twaalf zetels.

Het partijkartel weet dat een vrij en onbevangen politiek debat gevaarlijk voor zijn machtspositie is. Daarom worden partijen als FVD niet alleen bestreden, maar bij voorbaat uitgesloten.

Die uitsluiting wordt verkocht als bescherming van de democratische rechtsorde. In werkelijkheid beschermt zij vooral D66, VVD en CDA tegen de electorale gevolgen van hun eigen falen.

Wanneer honderdduizenden Nederlanders op FVD stemmen, horen die kiezers vertegenwoordigd te worden. Andere partijen mogen het hartgrondig met FVD oneens zijn, maar een permanent cordon sanitaire rond een legale democratische partij is geen teken van zelfvertrouwen. Het is een teken dat de gevestigde orde bang is voor werkelijk politiek debat.

Het kartel wil dat verkiezingen alleen mogen leiden tot coalities die ongeveer hetzelfde beleid uitvoeren. De gezichten mogen wisselen, maar Brussel blijft de baas, de grenzen blijven poreus, de belastingdruk blijft hoog en het klimaatbeleid blijft onaantastbaar.

FVD doorbreekt die schijnkeuze door te zeggen dat het systeem zelf moet veranderen. Precies daarom is de partij zo gehaat door de instituties die van dat systeem leven.

Ook JA21 staat sterk op veertien zetels. De PVV komt in de gewogen trend uit op achttien. Samen vertegenwoordigen PVV, JA21 en FVD een enorme rechtse kiezersmacht.

De les is niet dat deze partijen hun verschillen moeten verbergen. De les is dat zij moeten weigeren elkaar zo hard te bestrijden dat uiteindelijk alleen D66 daarvan profiteert.

Voor FVD geldt bovendien dat de partij haar principiële karakter moet behouden. Het zou een grote fout zijn om de scherpe kritiek op Brussel, de oorlogspolitiek, klimaatdwang en massa-immigratie af te zwakken in de hoop dat het partijkartel haar dan eindelijk aardig vindt.

Het kartel zal FVD nooit vrijwillig toelaten tot zijn binnenste kring. Niet omdat de toon soms scherp is, maar omdat FVD fundamenteel tornt aan het verdienmodel, de macht en het wereldbeeld van de gevestigde orde.

De partij groeit juist omdat zij niet buigt.

Peilingen zijn momentopnames en uiteindelijk telt alleen de uitslag op verkiezingsdag. Maar deze trend vertelt wel degelijk iets belangrijks. Het kabinet-Jetten heeft geen breed electoraal mandaat. De coalitie blijft steken op 55 zetels, terwijl FVD van zeven naar twaalf zetels stijgt.

De kiezer rekent dus niet alleen af met een paar impopulaire ministers. Hij keert zich steeds duidelijker tegen een gesloten politiek systeem waarin dezelfde partijen, ambtenaren, lobbyclubs en media elkaar voortdurend bevestigen.

FVD is nog lang niet waar het wil zijn. Maar de beweging gaat omhoog - ondanks alle pogingen om de partij kapot te schrijven, uit te sluiten en maatschappelijk te isoleren.

Dat is voor het partijkartel het werkelijk slechte nieuws. Niet alleen dat FVD twaalf zetels haalt, maar dat steeds meer Nederlanders doorzien hoe het spel wordt gespeeld.