Grafroof voor het box 3-gat: Grinwis, D66 en CDA azen op wat ouders aan hun kinderen nalaten

Dinsdag werd duidelijk wat de Tweede Kamer van plan is met het nieuwe box 3-stelsel. Een brede Kamermeerderheid wil niet dat kleine spaarders en beleggers de rekening van de box 3-hervorming betalen, meldt ANP. Klinkt sympathiek. Tot je ziet waar het geld dan wél vandaan moet komen: uit de erf- en schenkbelasting. Grinwis wil de opbrengst van een ingeperkte papieren schenking gebruiken om aanpassingen in box 3 te betalen die de schatkist de komende jaren miljarden kosten.

Het gat is Haags gemaakt. De rekening gaat naar de keukentafel. Want dat is waar de schenking op papier thuishoort: bij gewone ouders die iets willen doorgeven aan hun kinderen, voordat de fiscus er met de erfenis vandoor gaat.

Het principe is eenvoudig. Ouders schenken hun kind een bedrag op papier, leggen dat vast bij de notaris en blijven het kind dat bedrag schuldig. Over die schuld betalen ze jaarlijks 6 procent rente, en die rente is onbelast voor de schenkbelasting, legt Grant Thornton uit. Het geld of het huis blijft bij de ouders, maar het vermogen gaat stap voor stap naar de volgende generatie. Dat drukt de erfbelasting.

Hoe precies die akte moet kloppen, liet DDS gisteren nog zien in het verhaal over een vader die zijn zoon 67.851 euro beloofde. Het is geen truc van miljardairs. Het is een legale manier waarop gewone gezinnen proberen te voorkomen dat de staat een fors deel opeist van wat ouders een leven lang bij elkaar hebben gespaard.

Het kabinet-Jetten had de constructie al in het vizier. In de Voorjaarsnota 2026 noemde het de papieren schenking een "opmerkelijke belastingconstructie". Het wilde de verplichte rente verlagen van 6 naar circa 3 procent en pas belasting heffen bij de daadwerkelijke aflossing of bij overlijden. Een kabinet dat het woord opmerkelijk gebruikt voor ouders die voor hun kinderen sparen, heeft zijn eigen burgers al lang als melkkoe ingeboekt.

Vergeet niet hoe we hier zijn beland. Het oorspronkelijke box 3-plan zou al belasting heffen bij een vermogen vanaf 30.000 euro. Honderdduizenden spaarders zouden worden geraakt, en het verzet was enorm. VVD-minister Heinen jaagt zijn plan intussen door, terwijl banken waarschuwen en de uitvoering onzeker is.

Dus: de overheid maakt er een puinhoop van, de spaarder protesteert, de Kamer schrikt, en dan zoekt Den Haag een nieuwe portemonnee. Die van de familie. Grinwis, D66 en CDA sparen de spaarder van vandaag om de erfgenaam van morgen te plukken. Dat is geen hervorming. Dat is een greep in de nalatenschap.

Het enige verzet uit de coalitie komt van de VVD, die volgens ANP fel tegen is. Mooi. Maar dan moet de partij van Heinen dat ook waarmaken, en niet over een paar weken in een of ander akkoord alsnog door de knieën gaan.

Dat is het verhaal dat Grinwis en de coalitie de kiezer willen verkopen. Een "constructie voor ontwijken erfbelasting", heet het in de berichtgeving. Alsof het iets duisters is. Het is gewoon de wet, al jaren, met een notaris en een vaste rente. En over het geld in kwestie is al belasting betaald: toen het werd verdiend, en vaak nog eens toen het op de bank stond. Erfbelasting is belasting op geld dat al belast is. Wie zijn kinderen daartegen beschermt, ontwijkt niets. Hij beschermt zijn gezin tegen een hebberige staat.

De eis is helder. Het kabinet moet de papieren schenking ongemoeid laten en het box 3-gat dichten waar het hoort: aan de uitgavenkant van een overheid die nog altijd miljarden uitgeeft aan zichzelf. De VVD moet haar verzet waarmaken en elk plan om de schenking op papier te slopen blokkeren.

Wie het gat in de schatkist wil vullen met wat ouders voor hun kinderen opzijzetten, heeft één ding nooit begrepen: dat geld was nooit van de staat.