Ralf Dekker (FVD) legt de vinger op de zere plek: Brussel plundert Nederland en VVD'er Becker durft niets terug te eisen

Tijdens het commissiedebat over de Staat van de Europese Unie in de Tweede Kamer was er eigenlijk maar één partij die het Brusselse machtsspel bij de naam noemde. Namens Forum voor Democratie fileerde Kamerlid Ralf Dekker de plannen van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen van voor tot achter. Niet met het gebruikelijke Haagse gemillimeter achter de komma, maar door de fundamentele vraag te stellen die het kartel al jaren ontwijkt: wat heeft de gewone Nederlander eigenlijk nog te zoeken in deze bodemloze Europese put?

Wie het debat volgde, zag het klassieke VVD-toneelstukje weer in volle glorie voorbijkomen. VVD-Kamerlid Bente Becker klaagde steen en been dat Nederland in de nieuwe Brusselse begrotingsplannen onevenredig hard wordt aangeslagen, dat onze nationale korting op het spel staat en dat het kabinet onvoldoende tegenmacht organiseert. Grote woorden voor de achterban thuis.

Ralf Dekker prikte die VVD-ballon met één rake vraag lek: welk concreet bedrag heeft de VVD dan in gedachten dat Nederland wél zou moeten betalen? Becker had geen antwoord. Geen bedrag, geen harde bovengrens, geen dreigement om de geldkraan dicht te draaien. Ze eiste alleen "een eerlijkere verdeling" in de onderhandelingen, terwijl Von der Leyen intussen een Brusselse grabbelton van 2.000 miljard euro en het schrappen van onze korting klaarmaakt. Dat is de stuitende hypocrisie van VVD-Kamerlid Bente Becker: stoer blaffen in een Haags zaaltje, maar weigeren om een rode lijn te trekken waarmee je Brussel echt dwingt te luisteren.

Wie aan de onderhandelingstafel alvast aankondigt dat hij sowieso blijft betalen en nooit zijn veto zal gebruiken om de tent te blokkeren, wordt door de Zuid- en Oost-Europese netto-ontvangers vierkant uitgelachen. Eén dreigement. Nul consequenties.

FVD heeft gelijk: zolang Den Haag weigert te zeggen "tot hier en geen cent verder", blijft de Nederlandse belastingbetaler de pinautomaat van het hele continent.

Alsof de financiële aderlating nog niet erg genoeg is, timmert de Europese Commissie in haar werkprogramma voor 2026 keihard door aan de politieke gelijkschakeling van de lidstaten. Brussel wil de Unie uitbreiden met maar liefst negen nieuwe landen, waaronder Oekraïne, Moldavië en een reeks Balkanstaten. Stuk voor stuk landen die geen cent gaan bijdragen, maar straks tientallen miljarden aan landbouw-, wederopbouw- en structuurfondsen uit onze schatkist zuigen.

En om te voorkomen dat een nettobetaler als Nederland straks nog op de rem kan trappen, wil Brussel het nationale vetorecht op steeds meer terreinen afpakken en vervangen door besluiten bij meerderheid. Dan kunnen straks vijfentwintig andere lidstaten bij handopsteken bepalen hoeveel Nederlands belastinggeld er naar Kiev of Chisinau vloeit. En het kabinet-Jetten? Dat vindt het afschaffen van onze eigen noodrem op tal van dossiers een prima idee. Dat zijn de zieke prioriteiten van de Haagse deugelite: ons laatste beetje nationale zeggenschap weggeven aan een ongekozen Brusselse bureaucratie, precies op het moment dat de rekening explodeert.

Het versleten verweer van D66, CDA en VVD kennen we inmiddels uit ons hoofd: zonder de Europese Unie zou onze handel stilvallen en staan we er in een gevaarlijke wereld alleen voor. Wat een kletskoek. Vrije handel drijf je met soevereine handelsverdragen, zoals Zwitserland en Noorwegen al tientallen jaren met groot succes doen, zonder dat je je eigen begroting, je grenzen, je energiebeleid en je vetorecht hoeft uit te leveren aan Ursula von der Leyen.

Ralf Dekker trok in het debat dan ook de enige logische conclusie. Forum voor Democratie pleit al jaren consequent voor een bindend referendum en een intelligente uittreding uit de EU (Nexit), omdat deze moloch zich niet van binnenuit láát hervormen. Elke belofte over "een slankere EU die zich tot de kerntaken beperkt" is de afgelopen dertig jaar geëindigd in meer schulden, meer eurocommissarissen en meer dwang vanuit Brussel.

De schaamteloze plundering door de Europese Unie stopt niet met een vrijblijvend VVD-motietje voor de bühne, maar pas wanneer Nederland de rug recht houdt. Het kabinet moet elke verhoging van de Nederlandse EU-afdracht, elke nieuwe Europese schuldenpot en elke aantasting van ons nationale vetorecht direct met een keihard veto blokkeren — en als Brussel doordrukt, moet het Nederlandse volk via het door FVD geëiste referendum zelf kunnen kiezen voor een Nexit. Von der Leyens imperium, jouw portemonnee; geef Nederland zijn stem en zijn miljarden terug.