Het lijkt erop dat de NOS weer eens kiest voor selectieve verontwaardiging. Shashi Roopram, presentator van UP! Network en zelf hindoe, slaat de spijker op zijn kop met zijn kritiek op de eenzijdige berichtgeving van de publieke omroep. Roopram is woedend dat de NOS zwijgt over de gruwelijke slachtingen van hindoes door moslims in Bangladesh, terwijl ze er als de kippen bij zijn om een verkrachting in Calcutta breed uit te meten als de daders hindoes zijn. Waar blijft de balans? Waar blijft de eerlijkheid? Hoe noemen we dit? Juist, meten met twee maten.
Roopram heeft groot gelijk. De NOS lijkt te kiezen welke verhalen ze willen belichten op basis van een verdraaide morele agenda. Wanneer hindoes slachtoffers zijn van brute slachtingen, zoals in Bangladesh, blijft het oorverdovend stil. Maar zodra hindoes verdacht worden van een misdaad, wordt het breed uitgemeten en uitvergroot in de media. Is dat objectieve journalistiek? Nee, dat is ideologische berichtgeving die selectief de feiten kiest die het narratief van de dag ondersteunen.
Deze dubbele standaard is niet nieuw en het is een patroon dat steeds terugkomt. Als een bepaalde groep in een slecht daglicht kan worden gezet, dan staat de NOS vooraan. Maar als dezelfde groep bescherming en aandacht verdient als slachtoffers van geweld en onderdrukking, dan valt er geen woord over te horen. Dit is niet alleen journalistiek falen, dit is een moreel faillissement.
Rooprams woede is begrijpelijk, en het is hoog tijd dat de media ter verantwoording worden geroepen voor hun duidelijke vooringenomenheid door het Commissariaat van de Media. De NOS is er voor álle burgers, niet alleen voor diegenen die in hun ideologische straatje passen.
De @NOS zwijgt over de slachting van hindoes in Bangladesh, maar bericht wél over een verkrachting in Calcutta. Als hindoes als daders aangewezen worden zijn ze als de kippen bij om het uit te vergroten, maar als ze afgeslacht worden, dan zwijgen ze. Hoe noemen we dit?